Shaker Village bij Canterbury (NH)

Na Wolfeboro en op weg naar ons volgende verblijf 

zijn we onderweg gestopt bij het Shaker dorpje 

bij Canterbury in New Hampshire.

De Shakers, een groep gelovigen uit Engeland 

met voor die tijd (eind 18e eeuw) bijzondere ideeën over geloof, 

levenswijze en omgang der sexen, leefden in groepen.

Sommige van hun inzichten komen nu als zeer modern over.

Wie er meer over wil weten, kan hun geschiedenis het beste in wikipedia opzoeken. Het is een zeer interessant verhaal.

Er leven nu geen Shakers meer in dit dorpje.

 Dit lieflijke kleine dorpje bij Canterbury was nu een bijzondere plek. 

We werden rondgeleid maar mochten in de huizen geen foto's maken.

De Shakers hadden een hoog niveau van werken en hun timmermanswerk, 

hun voeding en hun veestapel waren van hoge kwaliteit.

Ook waren ze zeer inventief, stonden open voor nieuwe technieken 

en kweekten medicinale kruiden.

Ze hebben ook meerdere uitvindingen gedaan.

Gelukkig mocht ik wel foto's maken in de Museumwinkel.

Daar stonden de prachtigste houten dozen, 

dienbladen, naaimanden en stoelen. 

De meubels van de Shakers werden volgens hun geloofsregels gemaakt 

en dat leidde tot een sobere stijl, zonder opsmuk.

Deze voorwerpen worden tegenwoordig door kunstenaars uit de omgeving, 

op dezelfde wijze als de Shakers het deden, gemaakt.

Er is weinig bekend over patchwork of quilts.

Omdat de Shakers hier ook schapen hadden, 

hebben ze zich meer toegelegd op het verwerken van de wol.

Toch zijn er ook quiltsters die in de kleuren van de Shakers 

(de warme donkere tinten van rood, geel, donkerblauw en donkergroen) 

gequilte goederen hebben gemaakt en 

die te koop aanboden om het museum financieel te ondersteunen.

Het was een fijne plek.

Route door White Mountains en Mount Washington

We zijn vanuit Wolfeboro ook door de White Mountains gereden.

Beneden slingerde deze snel stromende beek zich door het dal.

Hier waren we halverwege de route en werd ons bij een mooi uitzichtspunt meer uitgelegd over het beheer en onderhoud van deze bossen.

Vervolgens zijn we verder gereden en besloten we 

om ook Mount Washington op te rijden.

De weg was smal en hoe hoger we kwamen hoe smaller het werd. 

Gemiddeld steeg de weg 12 %, want over een relatief korte afstand 

werd de berg 1400 meter hoger. 

De toegestane maximale snelheid was ca. 25 km.

De weg werd geleidelijk aan zo smal dat 2 auto's 

maar met moeite langs elkaar heen konden rijden.

Op de heenweg zaten wij langs de rotswand, 

maar terug moesten wij aan de buitenkant rijden 

en dat was tamelijk eng.

Als ik uit het raampje keek, 

kon ik bijna recht langs de berghelling naar beneden kijken.

Eerlijk gezegd was ik blij dat mijn man chauffeerde !

Het uitzicht boven was echter adembenemend.

 De vegetatie hierboven zag er onooglijk uit, 

maar de leefomstandigheden zijn zo zwaar voor de planten 

dat ze nauwelijks groeien. 

De boompjes hierboven zijn al zo'n 100 jaar oud en 

dat terwijl ze maar tot kniehoogte kwamen.

 Ook was er dit plantje van maar 1-2 cm hoogte.

Het was fijn om de berg weer af te rijden, 

want het was beneden een stuk warmer dan bovenop de berg.

Het was weer een mooie dag !

Groetjes, Patricia

P.S. Het lijkt nu wel meer een reisblog dan een quiltblog.

Zal ik het dan maar even 'Patricia quilts at home, but not now !' noemen ? (grapje)

2e quiltwinkel en op weg naar Wolfeboro (New Hampshire)

De dames van de vorige quiltwinkel hebben mij ook verwezen 

naar een grote quiltwinkel bij Bangor.

Ik was nl. op zoek naar een ruler voor het pineapplepatroon.

Toevallig hadden ze er een quiltvoorbeeld van liggen en 

mocht ik dit fotograferen.

In een andere hoek van de winkel hing deze mooie quilt.

En speciaal voor Martine (zie haar blog van 'elke dag een steekje') 

heb ik deze foto gemaakt van een kast met alleen maar Civil war-stoffen !

Onderweg in New Hampshire 

reden we weer over vele plattelandswegen.

Uiteindelijk kwamen we aan in Wolfeboro.

Dit pittoreske stadje ligt in een merengebied en 

heeft zelf ook een haventje.

Op een parkeerplaats kwamen we deze auto tegen, met op het nummerborg "live free or die" !

Tsja, mijn motto zou zijn: "live free and quilt" !

Wat is jullie motto ?

Vlakbij ons hotel vonden we dit unieke plekje.

Dit beeld zal ik proberen te onthouden.

Acadia National Park (2)

Vlakbij Bar Harbor konden we 3 nachten overnachten.

We hadden erg veel geluk met het weer, want het bleef droog en zonnig. 

Het werd tegen de 19 graden Celsius en het was dus prima wandelweer.

We zijn ook naar het deel van het Acadia National Park gegaan 

dat vlak bij Bar Harbor lag, nl. op Mount Desert Island.

Het beschermde natuurgebied bevat daarnaast ook nog andere stukken land 

op het ernaast gelegen eiland.

In het Bezoekerscentrum waren de eilanden op schaal nagemaakt. 

Zo kon je het mooi in vogelvlucht bekijken.

In de VS houdt men van comfort; 

het bleek mogelijk te zijn om met de auto door het park te rijden !

Op Mount Desert Island hebben we dus een stuk van de 'Loop' gereden 

en dan kom je langs dit stuk land.

Ongelooflijk dat er een bos kan ontstaan op zulke rotsige grond !

Halverwege zijn we gaan wandelen.

De paden bleken goed aangegeven te zijn en 

qua moeilijkheidsgraad was er ook te kiezen.

Hoe hoger de wandeling ons voerde, 

hoe meer we een prachtig uitzicht over de oostelijke kust kregen.

Hier liepen we over de bergrug.

Onderweg zagen we ook 'cairns', 

de stenen bouwsels die bedoeld zijn om wandelaars de weg te wijzen.

In de namiddag zijn we ook nog naar Cadillac Mountain geweest, 

waar je een geweldig uitzicht over de hele omgeving hebt !

Hierboven zie je het uitzicht naar het westen !

Hierboven het uitzicht naar het oosten.

Het was een mooie dag !

Ik hoop dat jullie in Nederland ook kunnen genieten van mooie herfstdagen.

Nu we op vakantie zijn, ondernemen we meer 

dan we in eigen land zouden doen, want ja, als je thuis bent, 

zijn er nog altijd klusjes die ook gedaan moeten worden. 

En voordat je het weet is het weekend weer voorbij. Ik realiseer me dat we toch moeten proberen om dat anders te plannen.

Quiltwinkel bij Acadia National Park (1)

In het westelijke deel van het Acadia National Park,

 in het deel waar enkele dorpjes waren, 

was ook een leuke quiltwinkel, Quilt 'n Fabric.

Het opvallendste vond ik wel dat deze winkel 
heel veel stoffen had met allerlei duidelijke bedrukking.

Op de plank hierboven waren allerlei herfststoffen klaargezet ...

... en daaronder stonden de kerststoffen ook al klaar !

Onverwachts kwam ik een serie Japanse stoffen tegen 

die ik erg mooi vond en die dus in mijn tas belandde ! 

Joepie, zo'n vondst maakt me dan helemaal gelukkig !

 Daarna zijn we nog naar een mooie vuurtoren gereden.

Vanaf hier hadden we dit uitzicht.

Fijne dag, Patricia